031 Οι ανάποδες εικόνες Όταν κάνετε μια παρουσίαση με οπτικοακουστικό υλικό, πιθανώς ανιαρή και σε σκοτεινό περιβάλλον, που θα διαρκέσει και αρκετό χρόνο, υπάρχει κίνδυνος να ακουστούν και άλλοι ήχοι μέσα στην αίθουσα, από το κοινό πλέον (δεν επεξηγώ). Σύσταση: Φροντίστε να έχετε βάλει –ανά χρονικά διαστήματα- μερικές εικόνες ανάποδα. Ετσι ελέγχετε την αφοσίωση του… Read More »
030 • Τα μεγάλα δένδρα (π.χ. πλατάνια) φυτρώνουν σε απόσταση το ένα από το άλλο. Δεν ομαδοποιούνται. Αντέχουν πολύ σε ακραίες καιρικές συνθήκες, αλλά πέρα από τα όρια ξεριζώνονται. • Τα καλάμια φυτρώνουν πολλά μαζί. Εχουν γνώση της αδυναμίας τους. Σε περίπτωση ισχυρού ανέμου, καταιγίδας, κ.λ.π. έχουν το όπλο της μαζικότητας αλλά και της ευλυγισίας.… Read More »
029 Υπάρχουμε, είμαστε αυτοί που είμαστε, γιατί υπήρχαμε. Εχουμε τους προγόνους μας. Η ιστορία όμως γράφεται από τους επιγόνους. Αν σβηστεί ή παραμορφωθεί η ιστορία των προγόνων μας, τότε θα είμαστε λαός χωρίς παρελθόν (;;;). Τί θα μαθαίνουν για μάς τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν, αφού δεν δεν θα ξέρουν ότι υπήρξαμε (δεν υπάρχουν πρόγονοί… Read More »
028 Εχουμε μια ακολουθία ατόμων με διαβαθμισμένη όραση. Κάποιος βλέπει «μακριά» μια τελεία. Ο επόμενος βλέπει κάτι στρογγυλό Ο τρίτος βλέπει κάτι σφαιρικό Ο επόμενος βλέπει ένα κουβάρι με νήμα. Ο επόμενος βλέπει μια άκρη του κουβαριού. Ο τελευταίος βλέπει πως είναι τυλιγμένο και μπορεί να το ξετυλίξει. Όλοι βλέπουν το ίδιο. Όλοι έχουν δίκιο.… Read More »
027 Λίγοι μπορούν να ξεχωρίσουν το σημαντικό από το ασήμαντο και αυτό εξαρτάται και από το “ύψος” του καθενός. Οι πολλοί θεωρούν το ασήμαντο για σημαντικό και έτσι έχουμε κυριαρχία της ασημαντότητας. (F/B 26 Οκτωβρίου 2016)
026 Ο ηγέτης είναι σαν τον διευθυντή μιας ορχήστρας. Δεν παίζει –απαραίτητα- κανένα μουσικό όργανο, αλλά ξέρει τον ήχο που πρέπει να βγάζει το καθένα και έχει την ευθύνη για το τελικό αποτέλεσμα. (F/B 25 Οκτωβρίου 2016)
025 Η γαλαρία Στην προσπάθεια να επιβληθεί ένας φαντασιακός παράδεισος, βρεθήκαμε στην κόλαση, έχοντας εξοντωθεί ο ορθός λόγος. Σήμερα κυριαρχούν μόνο φανφαρονισμοί, κραυγές ζήτω-κάτω, φωνές ή σιωπή πόνου, διατύπωση προθέσεων (και μόνο προθέσεων) αλληλεγγύης, αδιαφορία των πάντων για τα πάντα, όλα τα χαρακτηριστικά μιάς παρηκμασμένης κοινωνίας, και “τα παιδιά της γαλαρίας” -κατά τον Μ. Χατζηδάκη-… Read More »
024 Αξίζει ο ορθός λόγος (με όλους τους κινδύνους λιθοβολισμού σε περίπτωση λάθους), όταν οι πολλοί έχουν τη λύση της καταφυγής σε φλύαρη λεξιπλαστική αυτοϊκανοποίηση και την ασφάλεια του παρεϊστικου ετεροπροσδιορισμού και κολακείας; (F/B 23 Οκτωβρίου 2016)
023 Δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα ακολουθώντας την λογική που το γέννησε. (F/B 22 Οκτωβρίου 2016)
021 Αξίζει να κρίνεσαι –και να λιθοβολείσαι ακόμη- από άτομα τοπικής εμβέλειας, που η «ακτινοβολία» τους δεν ξεπερνάει τον χώρο προσωπικής τους επιρροής, γιατί από λόγους αυτογνωσίας δεν βγήκαν έξω από την ασφάλεια της προσωπικής τους αυλής και ακτής; (F/B 20 Οκτωβρίου 2016)