Ο ΑΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
051 Οι πόλεις μας και ο αστικός χώρος θα πάρει την αξία που πρέπει να έχει, όταν καταλάβουμε ότι ανήκουμε (και ζούμε) σ’ αυτό τον χώρο και -αντίστροφα- αυτός χώρος μας ανήκει. Μια αμφίδρομη σχέση εξάρτησης και τελικά επιβίωσης.
051 Οι πόλεις μας και ο αστικός χώρος θα πάρει την αξία που πρέπει να έχει, όταν καταλάβουμε ότι ανήκουμε (και ζούμε) σ’ αυτό τον χώρο και -αντίστροφα- αυτός χώρος μας ανήκει. Μια αμφίδρομη σχέση εξάρτησης και τελικά επιβίωσης.
062 Δεν δίνω άλλοθι στους ηγέτες που μου λένε ότι κάνουν ότι μπορούν. Δεν εκλέχτηκαν για να κάνουν ότι μπορούν, αλλά για να τα καταφέρουν. F/B 5 Ιανουαρίου στις 12:28 π.μ. Απάντηση σε παρατηρήσεις: Στην εποχή της κυριαρχίας των ΜΜΕ είναι σχεδόν αδύνατον να αναδειχθούν “ηγέτες”, από την στιγμή που θα πρέπει να περάσουν… Read More »
061 Μην τα βάζετε με οργανωμένες μειοψηφίες. Νικούν πάντα. Αφήστε τους στη θέση τους,δώστε τους τη φωνή που τους αναλογεί και -κατά το δυνατόν- μην τις “ενοχλείτε”. (F/B 4 Ιανουαρίου2017)
056 Σκέψη αυτογνωσίας: Για όσα γίνονται στη χώρα μας δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη (που άλλωστε δεν μπορεί να καταλογισθεί), αλλά υπάρχει –σίγουρα- συλλογική ανευθυνότητα, που τροφοδοτείται από την αναμονή του αποτελέσματος της «υπεροχής της Ελληνικής Φυλής», συνεπικουρούμενη και από την σίγουρη και αναμενόμενα έγκαιρη συνδρομή του Θεού της Ελλάδας (Θεός δικός μας και μόνο). Επειδή… Read More »
045 Η αξία που έχει οτιδήποτε (έμψυχο ή άψυχο), είναι αυτή που εμείς του δίνουμε. (F/B 10 Δεκεμβρίου 2016)
039 Η ποιότητα των κοινοχρήστων χώρων μιας πόλης είναι και κριτήριο της ποιότητας των κατοίκων της. (Παραπομπή και πάλι στον Μάνο Χατζηδάκη και “Το πρόσωπο του τέρατος¨”) (F/B 21 Νοεμβρίου 2016)
037 Οι πλειοψηφίες δημιουργούν αποφάσεις και όχι απαραίτητα δίκαιο. (F/B 18 Νοεμβρίου 2016)
036 Όταν έχεις μάθει να στηρίζεσαι σε δεκανίκια, μην απορείς που το μυϊκό σου (και όχι μόνο) σύστημα ατρόφησε. Παρ’ όλα αυτά, η πράξη απέδειξε ότι με τα δεκανίκια ανεβαίνεις πιο γρήγορα, και μάλιστα σε βοηθούνε –για ευνόητους λόγους- να ανεβείς. (F/B 17 Νοεμβρίου 2016)
027 Λίγοι μπορούν να ξεχωρίσουν το σημαντικό από το ασήμαντο και αυτό εξαρτάται και από το “ύψος” του καθενός. Οι πολλοί θεωρούν το ασήμαντο για σημαντικό και έτσι έχουμε κυριαρχία της ασημαντότητας. (F/B 26 Οκτωβρίου 2016)
025 Η γαλαρία Στην προσπάθεια να επιβληθεί ένας φαντασιακός παράδεισος, βρεθήκαμε στην κόλαση, έχοντας εξοντωθεί ο ορθός λόγος. Σήμερα κυριαρχούν μόνο φανφαρονισμοί, κραυγές ζήτω-κάτω, φωνές ή σιωπή πόνου, διατύπωση προθέσεων (και μόνο προθέσεων) αλληλεγγύης, αδιαφορία των πάντων για τα πάντα, όλα τα χαρακτηριστικά μιάς παρηκμασμένης κοινωνίας, και “τα παιδιά της γαλαρίας” -κατά τον Μ. Χατζηδάκη-… Read More »