070
Δοκίμιο που αφορά ΚΑΘΕ ιδιωτική ή δημόσια υπηρεσία:
Προϊστάμενος είναι αυτός που προ-ίσταται. Αυτός δηλαδή που αναλαμβάνει τις δικές του ευθύνες αλλά και αυτές των υφισταμένων του, και «μπαίνει μπροστά».
Επειδή το είδος αυτό (του επιτελικού στελέχους) χαρακτηρίζεται ως «ουσιώδες εν ανεπαρκεία» και φοβούμαι ότι σε λίγο (λόγω συνθηκών, εργασιακής ή/και χρονικής πίεσης, πολυνομίας, διαρκών θεσμικών και νομοθετικών αλλαγών, κ.λ.π.) θα εκλείψει (άλλωστε ποιά αρχή θέλει υπεύθυνους με προσωπικότητα;), θα έχουμε το φαινόμενο των παρ-ισταμένων προϊσταμένων (δύσκολο είναι το προ-…).
Κάτω από το βάρος αυτών των συνθηκών, ένα στέλεχος κινδυνεύει να μετεξελιχθεί σε έρμαιο των δικών του προϊ-σταμένων αλλά και των υφ-ισταμένων του, διότι λόγω της επί μακρόν χρόνο δύσκολης έως μη άσκησης των προσωπικών του ικανοτήτων ανάλυσης, επίλυσης, τεκμηρίωσης-σύνθεσης, έκφρασης πρότασης, βούλησης, πρωτοβουλίας, δεν θα μπορεί να εκφράσει απόψεις δι-ιστάμενες των απόψεων των λοιπών, θα παραμερίζεται (δεν θα χρειάζεται καν η γνώμη του) και δεν θα λειτουργεί ως προϊστάμενος, αλλά θα είναι παρ-ιστάμενος και τέλος θα είναι ο σάκος του μπόξ.
Υ.Γ.1. Δεν πρόκειται για άσκηση λεξιπλασίας. Εκφράζει μια πραγματικότητα και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και άλλες προθέσεις (λ.χ. ανθ-ιστάμενος, …)
Υ.Γ.2. Και μη μου πείτε ότι αφορά μόνον τους δημοσίους υπαλλήλους.
«Δημόσιος υπάλληλος είναι αυτός που είτε δουλέψει είτε όχι, πληρώνεται» (δεν είναι δικός μου ο ορισμός).
Υ.Γ.3. Για ευνόητους λόγους στο ανθ-ιστάμενος προστέθηκαν αποσιωπητικά.