054 Κάποιος είναι καθισμένος στην όχθη και ρίχνει πέτρες στο νερό. Τι βλέπουμε; Η συνηθισμένη απάντηση είναι: Βλέπουμε του κύκλους που σχηματίζονται. Λάθος απάντηση. Συνηθίσαμε να βλέπουμε το αποτέλεσμα και όχι την αιτία. Αρα η σωστή απάντηση είναι: Βλέπουμε κάποιον που καθισμένος στην όχθη ρίχνει πέτρες στο νερό. Το ίδιο ισχύει με τη σφαίρα του… Read More »
053 Όταν με ρωτάνε «τι κάνεις;;» απαντώ με το «Ε, … καλά…» ή με το «Προσπαθώ να μη σκέφτομαι». (F/B 7 Δεκεμβρίου 2016)
046 Όταν ένας άνθρωπος κάνει κακό σε κάποιον τιμωρείται ανάλογα με τη φύση του αδικήματος. Όταν ένας άνθρωπος (ή μια ομάδα) κάνει κακό σε έναν ολόκληρο λαό επιβραβεύεται; Η απάντηση είναι δική μας. (F/B 11 Δεκεμβρίου 2016)
045 Η αξία που έχει οτιδήποτε (έμψυχο ή άψυχο), είναι αυτή που εμείς του δίνουμε. (F/B 10 Δεκεμβρίου 2016)
Η υψηλή μόρφωση απομονώνει πάντοτε, αλλάζει τη θέση των ατόμων και κάνει δύσκολη την επαφή και επικοινωνία με τους ανθρώπους της τάξης τους. Αναζητούν τους λίγους που μπορούν να συνεννοηθούν μαζί τους, κι όταν δεν τους βρίσκουν κοντά τους, μένουνε μόνοι κι αφοσιώνονται στο έργο τους (F/B 26 Νοεμβρίου 2016) Απάντηση σε παρατηρήσεις Πρέπει να… Read More »
041 Το πρόβλημα δεν είναι να σπάσει ο άνθρωπος τα δεσμά του. Το πρόβλημα είναι να μάθει πώς να διαχειριστεί την ελευθερία του (F/B 25 Νοεμβρίου 2016
040 Εχω μια άποψη: Αν αποδιδόμενα επίθετα και χαρακτηρισμοί που είναι αυτονόητες ιδιότητες για έναν οποιονδήποτε ΑΝΘΡΩΠΟ εκφράζονται για να δημιουργήσουν την αίσθηση της ιδιαιτερότητας και συνεπώς διακριτότητας του, τότε είναι σφάλμα η αναφορά αυτή. Αν όμως αυτό συμβαίνει, τότε σαν κοινωνία έχουμε χάσει την έννοια των αξιών και ή έχουμε πρόβλημα, ή ΚΑΗΚΑΜΕ (κατά… Read More »
028 Εχουμε μια ακολουθία ατόμων με διαβαθμισμένη όραση. Κάποιος βλέπει «μακριά» μια τελεία. Ο επόμενος βλέπει κάτι στρογγυλό Ο τρίτος βλέπει κάτι σφαιρικό Ο επόμενος βλέπει ένα κουβάρι με νήμα. Ο επόμενος βλέπει μια άκρη του κουβαριού. Ο τελευταίος βλέπει πως είναι τυλιγμένο και μπορεί να το ξετυλίξει. Όλοι βλέπουν το ίδιο. Όλοι έχουν δίκιο.… Read More »
027 Λίγοι μπορούν να ξεχωρίσουν το σημαντικό από το ασήμαντο και αυτό εξαρτάται και από το “ύψος” του καθενός. Οι πολλοί θεωρούν το ασήμαντο για σημαντικό και έτσι έχουμε κυριαρχία της ασημαντότητας. (F/B 26 Οκτωβρίου 2016)
025 Η γαλαρία Στην προσπάθεια να επιβληθεί ένας φαντασιακός παράδεισος, βρεθήκαμε στην κόλαση, έχοντας εξοντωθεί ο ορθός λόγος. Σήμερα κυριαρχούν μόνο φανφαρονισμοί, κραυγές ζήτω-κάτω, φωνές ή σιωπή πόνου, διατύπωση προθέσεων (και μόνο προθέσεων) αλληλεγγύης, αδιαφορία των πάντων για τα πάντα, όλα τα χαρακτηριστικά μιάς παρηκμασμένης κοινωνίας, και “τα παιδιά της γαλαρίας” -κατά τον Μ. Χατζηδάκη-… Read More »