021 Αξίζει να κρίνεσαι –και να λιθοβολείσαι ακόμη- από άτομα τοπικής εμβέλειας, που η «ακτινοβολία» τους δεν ξεπερνάει τον χώρο προσωπικής τους επιρροής, γιατί από λόγους αυτογνωσίας δεν βγήκαν έξω από την ασφάλεια της προσωπικής τους αυλής και ακτής; (F/B 20 Οκτωβρίου 2016)
020 Συνήθως θεωρούμε σαν συλλογικό το ατομικό μας πρόβλημα. Αν θέλουμε να προοδεύσουμε σαν κοινωνία, πρέπει το συλλογικό πρόβλημα να το κάνουμε ατομική μας υπόθεση. (F/B 19 Οκτωβρίου 2016)
016 Όταν ακούω κάποιον να λέει «… είναι ένα μεγάλο στοίχημα … και πρέπει να το κερδίσουμε…» αναρωτιέμαι τι να κάνω μ΄αυτούς τους τζογαδόρους. Ερωτήσεις: Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να στοιχηματίζουν για εμάς; Γιατί κανείς από αυτούς (που στοιχηματίζουν το δικό μας παρόν και μέλλον και -φυσικά- όχι το δικό τους) δεν μας ρώτησε;… Read More »
014 Αξίζει να είσαι αναγκασμένος να προβάλεις «θέσεις και απόψεις» κενές περιεχομένου, ατόμων που κάθε τους φράση αρχίζει με το «εγώ…» και το μόνο που τους χαρακτηρίζει είναι η υστερία να τους γράψει η ιστορία, μη έχοντας την αυτογνωσία του ηροστράτειου πλέγματός τους; (F/B 13 Οκτωβρίου 2016) Παρατήρηση: Γιατι δεν γινεται ενα αιτημα σε καποια… Read More »
013 Εχω την υποψία ότι το περπάτημα (λ.χ. στην κοιλάδα Αγ. Αναργύρων), είναι μια μορφή του συνδρόμου της Στοκχόλμης. ΠΡΕΠΕΙ να βαδίζουμε (ή μας το επιβάλλουν) και στο τέλος αγαπάμε το περπάτημα. Από ην Wikipedia: Το σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο όμηροι εκφράζουν συμπάθεια και συμπόνοια και έχουν θετικά συναισθήματα… Read More »
010 Τα περιθώρια. Δεν καταλάβαμε το ρόλο των περιθωρίων της σελίδας: Δεξί και αριστερό. Πάνω και κάτω. Πιθανόν δεν θα μάθουμε ποτέ ότι στα περιθώρια γράφουν άλλοι, μετά από μας, τις συμπληρώσεις και διορθώσεις του έργου μας. F/B 29/10/2011
009 Τα άλογα έπαψαν να καλπάζουν ελεύθερα από τότε που ο άνθρωπος τους φόρεσε παρωπίδες. F/B 9 Οκτωβρίου
006 Ποιά η πιθανότητα να κερδίσω τον πρωταθλητή κόσμου στον δρόμο των 100 μέτρων; Απλά: άν ξεκινήσω από τα τελευταία 10-20 μέτρα. Η ανισότητα βρίσκεται στην εκκίνηση… F/B 8 Οκτωβρίου 2016
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ;;; Νομίζαμε ότι το παρόν είναι δικό μας. Είχαμε την αυταπάτη ότι μας ανήκε έστω και σαν χρονική στιγμή. Πιστεύαμε ότι μόνο εμείς είμασταν οι διαχειριστές του και με βάση το παρόν και το παρελθόν είχαμε μέλλον. Μένουν οι ερωτήσεις: Ποιός το έβγαλε στο σφυρί; Ποιός είναι ο μεσίτης και ποιός τον διόρισε;… Read More »
Kouropalatis Pantelis 12 Μαρτίου στις 12:29 μ.μ. · Φοβούμαι ότι συνεχίζουμε να διολισθαίνουμε σε μορφές διχασμού και κοινωνικού αυτοματισμού. Τα φαινόμενα είναι καθημερινά. Τίποτα δεν άλλαξε και τίποτε δεν φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει. Καθένας μας θέλει να αλλάξουν οι άλλοι. Αμεση συνέπεια: Χαλάρωση οποιασδήποτε κοινωνικής συνοχής. Επειδή κάτω από ορισμένες συγκυρίες ένα ισχυρό εθνικό… Read More »