010 Τα περιθώρια. Δεν καταλάβαμε το ρόλο των περιθωρίων της σελίδας: Δεξί και αριστερό. Πάνω και κάτω. Πιθανόν δεν θα μάθουμε ποτέ ότι στα περιθώρια γράφουν άλλοι, μετά από μας, τις συμπληρώσεις και διορθώσεις του έργου μας. F/B 29/10/2011
007 Βαρέθηκα να ακούω ότι “το μαχαίρι θα φτάσει ώς το κόκκαλο”. Συμφωνώ: Να φτάσει το μαχαίρι ώς το κόκκαλο. Oμως, τί γίνεται όταν/άν πρίν φτάσει στο κόκκαλο υπάρχει πολύ κρέας; 8 Οκτωβρίου ·
Συνήθως πληρώνουμε ακριβά τους «θεούς» που χειροκροτούμε F/B 8 Οκτωβρίου 2016
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ;;; Νομίζαμε ότι το παρόν είναι δικό μας. Είχαμε την αυταπάτη ότι μας ανήκε έστω και σαν χρονική στιγμή. Πιστεύαμε ότι μόνο εμείς είμασταν οι διαχειριστές του και με βάση το παρόν και το παρελθόν είχαμε μέλλον. Μένουν οι ερωτήσεις: Ποιός το έβγαλε στο σφυρί; Ποιός είναι ο μεσίτης και ποιός τον διόρισε;… Read More »
Από την Καθημερινή, με την συμπλήρωση (κατά το “μιλάμε για την οικονομία ηλίθιε!!!”): Οταν κάποιος σας πεί “βλέπ-ω(-ουμε) φώς στην άκρη του τούνελ, ρωτήστε τον: 1. Πόσο μακρυά είναι η άκρη. 2. Αν είναι σίγουρος ότι το φώς είναι του ήλιου, ή 3. ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΤΗΣΕΙ (ηλίθιε!!!); Σκίτσο του Ηλία… Read More »
Μια «απλή» σκέψη, σχετικά με τον «κόφτη», κ.λ.π. Σε μια επιχείρηση, όταν το οικονομικό (και οποιοδήποτε άλλο) επιτελείο δεν «πιάσει» τους στόχους του, οι επικεφαλής βλέπουν το λογιστήριο. Η κυβέρνηση / κάθε κυβέρνηση πρέπει να λειτουργεί σαν μια επιχείρηση. Οι επιχειρήσεις έχουν όραμα, στρατηγικό σχέδιο, στόχους, χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. ΠΡΟΤΑΣΗ: Αν η κυβέρνηση δεν κατορθώσει να… Read More »
Kouropalatis Pantelis 12 Μαρτίου στις 12:29 μ.μ. · Φοβούμαι ότι συνεχίζουμε να διολισθαίνουμε σε μορφές διχασμού και κοινωνικού αυτοματισμού. Τα φαινόμενα είναι καθημερινά. Τίποτα δεν άλλαξε και τίποτε δεν φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει. Καθένας μας θέλει να αλλάξουν οι άλλοι. Αμεση συνέπεια: Χαλάρωση οποιασδήποτε κοινωνικής συνοχής. Επειδή κάτω από ορισμένες συγκυρίες ένα ισχυρό εθνικό… Read More »
Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα. Πάνος Θεοδωρίδης | 18.01.2016 | 04:58 “Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα, για κανέναν ρουφιάνο, για κανένα αφεντικό και σε αυτούς δεν θα απολογηθώ ούτε εγώ ούτε η οικογένεια μου. Γιατί ο καθένας έχει επιλέξει να βάλει πλάτη για να μην χάσουμε συλλογικά, βάζει πλάτη… Read More »
Στις εκλογές εμπιστευόμαστε και δίνουμε την ευθύνη για τις τύχες μας -αλλά και της χώρας- στους πολιτικούς. Στη συνέχεις μας καλούν σε ένα δημοψήφισμα (του οποίου τους όρους προ-προσδιορίζουν αυτοί και όχι εμείς), για να αναλάβουμε την ευθύνη μας (;;;) και να καθορίσουμε εμείς τώρα το μέλλον της χώρας. Μήπως πρέπει να πάμε σε εκλογές… Read More »
Υπάρχουμε γιατί υπήρχαμε. Αυτή είναι η ιστορία μας. Αυτή είναι η Ελλάδα. Αυτός είναι ο Ελληνισμός. Μιά έννοια χωρίς όρια, με όπλο το βάθος της ιστορίας του. Πολλαπλασιάστε την έκταση του χώρου των Πανελλήνων (της χώρας και της διασποράς) με το βάθος της ιστορίας μας για να διαπιστώσετε το μέγεθος.