057
Σκέψεις / παραινέσεις / ευχές για τον καινούργιο χρόνο
Η ιστορία ΜΑΣ είναι σαν το σκάκι: (στο σκάκι δεν μπορείς να επιρρίψεις σε κανέναν την ευθύνη της ήττας εκτός από τον εαυτό σου).
Τη νέα χρονιά λοιπόν ας αφήσουμε τη ραστώνη του
• «δε βαριέσαι τώρα, αυτό είναι δουλειά των άλλων…» (φυσικά)
• «ωχ ρε φίλε μ´ αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;…έχουμε τα δικά μας προβλήματα!!…Eχω να πληρώσω την εφορία…, τον ΕΝΦΙΑ…, χρωστάω το αυτοκίνητο…, το δάνειο του σπιτιού…» (ατέλειωτη γκρίνια),
• «εμείς να ’μαστε καλά…» (αφού ΕΜΕΙΣ είμαστε καλά, όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί),
• «μή χολοσκάς, είμαστε μεγάλοι ρε μεγάλε, δεν έχουμε ανάγκη εμείς…» (εθνικός αυτοπροσδιορισμός)
• «έλα μωρέ τώρα / ‘ντάξει μωρέ/ μη στενοχωριέσαι / πάμε για άλλα…», (σιγά μην ασχοληθούμε),
• «…δε βαριέσαι, δεν πάμε καλλίτερα για ένα ούζο, δε μας φτάνουν τα δικά μας…», (αλληλεγγύη να σου πετύχει!!! Άλλωστε το ούζο πάντα είναι μια κάποια λύση),
• «… τι να μας πει τώρα αυτός…», (αυτό έλειπε! Τι ξέρει αυτός;)
• «να μας έχει ο Θεός γερούς…», «υγεία να ‘χουμε…», (μινιμαλισμός)
• «αυτό που λές δεν γίνεται…», (μα από τη θέση του «βαθέως καθίσματος» δεν μπορεί να κάνει κανείς τίποτε / και γιατί να κάνει άλλωστε;),
………………..,
να σηκωθούμε από τον καναπέ μας, να μή σταθούμε ποτέ πιά μπροστά στον καθρέφτη μας για να θαυμάσουμε την εικόνα (ξέροντας όλοι ότι είναι παραμορφωτικός) και να αρχίσουμε να γράφουμε εμείς την ιστορία ΜΑΣ, ενεργώντας με βάση την ατομική μας ευθύνη, γνωρίζοντας ότι αν δεν το κάνουμε εμείς, κάποιοι άλλοι θα γράψουν την δική μας ιστορία, αλλά ερήμην μας, γιατί τότε η γενοκτονία της μνήμης (η 8η και τελευταία φάση μιας γενοκτονίας) θα είναι η ιστορική νομοτέλεια. Μια γενοκτονία που φοβούμαι ότι εξελίσσεται ήδη, εν αγνοία μας και ερήμην μας.
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
(F/B 31 Δεκεμβρίου 2016)